Praktijk voor hypnotherapie 

‹ Terug

Woede en boosheid

We moeten het eens over woede en boosheid hebben. Twee emoties die het ons heel lastig kunnen maken omdat ze meestal niet gewenst zijn. Niet door onze omgeving maar ook zeker niet door onszelf. Woede en boosheid zijn emoties die gepaard gaan met enorm veel energie. Veel mensen hebben tijdens deze emotie dan ook heel erg de behoefte om met dingen te gooien of ergens heel hard op te slaan. Dat is de reactie van je brein omdat de energie, die met deze buien gepaard gaan, eruit moet. En hoe ingewikkeld soms ook, het is goed om die energie eruit te gooien. Want niet dat wat we uit ons lichaam gooien is wat ons ziek maakt, het is wat er in ons lichaam blijft zitten wat problemen gaat geven. Stille woede maakt je kapot.

E-motie is energie (E) in beweging (motie). Het is belangrijk dat emoties geuit worden. En natuurlijk is het goed om dat op een manier te doen die oké is. Je hele huis kort en klein slaan is misschien op dat moment even lekker, maar daarna heb je een nieuw probleem. Maar stampvoeten, op een kussen slaan, schreeuwen, iets kapot trappen wat toch al stuk was… het zijn zomaar wat manieren om je te ontdoen van die destructieve energie.

Voor veel mensen is dit een hele uitdaging. We hebben geleerd ons te beheersen, om niet zo’n grote mond te hebben, om braaf te zijn, er boven te staan.

Het leren uiten van je woede begint bij het erkennen van je woede, van de boosheid. Je hebt als mens het recht om boos en kwaad te zijn. Gebruik de ‘even tot 10 tellen’ niet langer om je te herpakken en je boosheid in te slikken maar om te bedenken op welke manier je veilig je energie er even uit kan gooien.

Ook voor kinderen is het belangrijk om ze een keus te geven hoe ze zich kunnen ontladen bij een woede aanval. Tijdens mijn kinderweekenden bij Stichting achter de regenboog (waar kinderen andere kinderen konden ontmoeten bij wie ook een ouder of broertje of zusje was dood gegaan), werd er veel aandacht besteedt aan hun boosheid. Ze mochten op grote vellen tekeningen maken, krassen en scheldwoorden schrijven van dat waar ze boos over waren. Daarna werden de tekeningen buiten op een muur geplakt en mochten ze natte hompen klei tegen die tekeningen aan gooien terwij wij, de begeleiders, mee schreeuwde zodat ze voelde dat het oké was om al hun boosheid en woede er te laten zijn en eruit te gooien.

Het is fijn als kinderen ook thuis weten wat ze mogen doen als ze echt heel kwaad zijn. Zet in de schuur een doos met oud servies, en een andere grote doos of bak waar ze het in kapot mogen gooien, laat ze even schreeuwen, hang op zolder een boksbal waar ze tegenaan kunnen meppen of probeer wanneer je kind nog jong is om samen buiten een muur om te duwen. Leer kinderen al op jonge leeftijd dat boosheid en woede er soms even is, dat het helemaal niet erg is en dat het belangrijk is om dat niet in je lijf op te sluiten. En voor jou lieve jij, je mag boos zijn, je mag kwaad zijn, of het nou terecht is of niet, het is er soms…gooi het er maar ‘gewoon’ uit, je lichaam zal je er dankbaar voor zijn.

Sommige dingen die mensen doen of juist niet doen kan ik niet begrijpen. Inmiddels heb ik in die situaties geleerd om tegen mezelf te zeggen ‘gelukkig maar dat ik het niet begrijp’. Dat geeft me meer rust en het helpt me steeds beter om dingen makkelijker los te kunnen laten.

Ik wil daarmee niet zeggen dat je je niks meer van een ander aan moet trekken, dat je niet moet proberen om je even in de ander te verplaatsen om begrip te krijgen voor de situatie. Maar op het moment dat je het echt niet snapt helpt het misschien om je te beseffen dat het niet jouw taak is om iedereen te begrijpen en het daarmee los te laten.